Shiro: ชิโร่ แมวหลับ ขี้เกียจแต่ดัง

“คนเกียจคร้านไม่มีวันเจริญ”
เว้นว่างจากการเขียนเรื่องหมาแมวไปนาน กลับมาเขียนอีกที ขึ้นหัวซะน่าตกใจ ^^”
แน่นอนครับ ใครที่เอาแต่ขี้เกียจสันหลังยาว คงไม่มีวันเจริญได้ เพราะวันๆไม่ทำอะไร
แต่นั่นคือคนครับ เราคงเอาประโยคนี้มาใช้กับแมวไม่ได้ โดยเฉพาะแมวตัวหนึ่ง
ซึ่งขี้เกียจจนได้ดี นอนอุตุทั้งวันแต่กลับโด่งดังซะงั้น ทำไมโลกมันกลับตาลปัตรอย่างนี้
แมวที่ว่าตัวนั้น เป็นที่รู้จักกันในหมู่แฟนคลับแมวอย่างดี “เจ้าชิโร่” นั่นเองครับ

———————————————————————-

หลายๆคนคงคุ้นเคยกับเจ้าชิโร่ โดยเฉพาะคนเล่นเฟสบุ๊กทั้งหลาย
ที่จะได้เห็นรูปแมวตัวหนึ่ง เอาแต่หลับตาแล้วก็นอนได้ทั้งวี่ทั้งวันโดยไม่ค่อยจะทำอะไร
แต่วันนี้คงไม่ได้มาแนะนำว่าเจ้าแมวเหมียวตัวนี้มีประวัติอย่างไรนะครับ
แต่จะมาค้นหาว่า ทำไมเจ้าชิโร่ถึงโด่งดังได้ทั้งที่วันๆเอาแต่หลับ ^^”

 

กระผมชื่อ “ชิโร่” แมวหลับ Zzzzzzzz…

 
แต่อย่างไรก็ตาม ก่อนจะรู้ว่าเจ้าชิโร่ดังได้อย่างไร ก็มาดูประวัติเจ้าเหมียวกันสักนิดนึง
เจ้าชิโร่ เป็นแมวพันธุ์ผสม เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2002 ที่จังหวัดอิวาเตะ ญี่ปุ่น
เป็นผู้ชายนะครับ บ้านที่ชิโร่อยู่เป็นบ้านสวนปลูกผักปลูกหญ้า ทางภาคอีสานของญี่ปุ่น
อาหารที่ชิโร่ชอบกินก็คือ อาหารกระป๋อง Mon Petit ซึ่งเป็นอาหารแมวยี่ห้อดัง
นอกจากนั้นเจ้าชิโร่ยังมีเพื่อนแมวที่บ้านด้วยกันอีก 3 หน่อคือ ชาโทร่า และแฝดชิบิ
(ขอบคุณประวัติเจ้าชิโร่จาก “แฟนคลับแมวตะกร้า” บนเฟสบุ๊กด้วยครับ)

 

แง้ววว…อย่ามากวนเวลานอนของผมนะ

 
เอาล่ะ เรามาค้นหากันดีกว่าว่า เจ้าชิโร่ดังได้อย่างไร
โดยปกติแล้วการที่เราจะดึงความเป็นแบรนด์ออกมาอย่างหนึ่ง เราจะต้องดึงด้านดีออกมา
Product นั้นมีดีอะไร จะทำให้คนจดจำและสนใจได้อย่างไร และจะต่อยอดอะไรต่อได้บ้าง
เรียกว่าคือ จะสร้างประสบการณ์ร่วมให้คนมาภักดีต่อ Product เราได้ตลอดอย่างไรบ้าง

และก็เหมือนที่ผมเคยเขียนถึง Maru แบรนด์ของชิโร่ก็เป็นผลจากการเห็นและเข้าใจก่อน
ในขณะที่ Maru ดึงความเป็นแมวด้านสนุกสนานออกมาคือ “ความขี้เล่น ขี้สงสัย”
แต่ Shiro ดึงอีกด้านของแมวออกมา ซึ่งมนุษย์คงเอามาใช้ไม่ได้ คือ “ความขี้เกียจ”

 

อุ๊ย…หมอนข้างใบใหญ่จัง นอนดีกว่า ^^”

 
ก็อย่างที่รู้กันว่าแมวพอโตเต็มวัยแล้วมักจะไม่ค่อยเล่นซนแล้ว แต่จะใช้เวลานอนซะเยอะ
ซึ่งอันที่จริง แมวปกติถึงจะนอนมาก แต่อย่างไรเสียก็ต้องมีเวลาลุกขึ้นมาเล่นซนบ้าง
แต่ชิโร่ ดูเหมือนจะมีความพิเศษกว่าแมวตัวอื่น ตรงที่ดูเหมือนจะชอบนอนได้ตลอดเวลา

ชิโร่ดูจะมีลักษณะเฉพาะที่ครบถ้วนของลักษณะขี้เกียจเท่าที่คนเราจะพึงนึกได้
นอนทั้งวัน ตัวอ้วนตุ๊ นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นมุด ตาปิดตลอด ไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้าง
ซึ่งกระบวนการนี้ ไม่ใช่ว่าจะจับแมวตัวหนึ่งมานอนแล้วก็ถ่ายรูป แต่ต้องใช้เวลาพอสมควร
ตั้งแต่สังเกตพฤติกรรม ลักษณะนิสัย จับความเป็นตัวของเจ้าเหมียวเอง และทดสอบสิ่งต่างๆ

 

เอาแต่กินบิ๊กแม็คนี่เอง เลยตัวอ้วนตุ๊

 
เอกลักษณ์ของเจ้าชิโร่ที่เราจะเห็นโดยตลอดคือ “การหลับตา”
ไม่ว่าชิโร่จะทำอะไรก็มักจะหลับตาตลอด จนแฟนคลับแซวว่า “มันมีลูกตาไหมเนี่ย” ^^”

เริ่มต้นด้วยการเผยแพร่รูปของชิโร่ในอิริยาบทต่างๆอย่างต่อเนื่อง โดยทุกรูปนั้นตาต้องหลับ
จะให้หลับเฉยๆไม่ได้ ต้องหลับในรูปแบบแปลกๆ ตั้งแต่นอนหลับเฉยๆในตะกร้า
หลับในสวน หรือแม้กระทั่งลุกขึ้นมาแล้วก็ยังหลับตา เป็นการสร้างลักษณะเด่นให้เจ้าชิโร่
ตรงนี้คือกระบวนการ “ทำซ้ำ” เน้นย้ำให้คนจดจำคาแรกเตอร์เฉพาะของชิโร่สม่ำเสมอ

 

ชิบิยังมองลูกพี่ชิโร่อย่างตะลึงงันในความสามารถในการหลับขั้นเทพ

 
แต่ถ้าเผยแพร่แต่ภาพถ่าย สักพักก็คงจะเป็นแค่กระแสมาแล้วก็ซาไป ไม่มีอะไรให้จดจำอีก
เพราะคนก็คงสงสัยว่า ถ่ายภาพแต่ตอนชิโร่หลับน่ะสิ แมวที่ไหนก็หลับสนิทแบบนี้ได้

ฉะนั้น วีดีโอจะต้องเป็นสิ่งช่วยตอกย้ำความเป็นแบรนด์ขี้เกียจของเจ้าชิโร่ให้อยู่หมัด
วีดีโอของเจ้าชิโร่ เราจะเห็นความนิ่งที่เหลือเชื่อของเจ้าชิโร่ในรูปแบบต่างๆกันไป
ตั้งแต่เอาผลส้ม ข้าวของวางไว้บนตัวชิโร่ โดยที่ชิโร่ก็ไม่ไหวติงไปไหนสักนิด
จะว่าฝึกมาก็ดูจะไม่ใช่ เพราะเจ้าชิโร่เหมือนจะนอนนิ่งไม่ได้สนใจอะไรเลยจริงๆ

 

ตัวอื่นเค้าลืมตากันหมด มีอยู่ตัวเดียวหลับตาตลอด ชื่ออะไรน้า ^^”

 
เน้นย้ำความเป็นแบรนด์ขี้เกียจให้ชัวร์อีกด้วยวิธีการเดียวกันกับสมุนแมวตัวอื่นๆ
ในขณะที่เจ้าชาโทร่าและแฝดชิบิดูจะเหมือนแมวปกติที่เอาอะไรล่อก็จะเกิดความสนใจ
แต่ในวีดีโอร่วมเฟรมนั้น เรามักจะได้เห็นชิโร่นอนหลับปุ๋ยไม่สนใจอะไรเลยสักนิด
ขนาดจับมาหมอบเรียงกันเอาส้มวาง เจ้าชิโร่ก็ยังอุตส่าห์จะหลับตาอยู่ตัวเดียวซะอีก
ช่วยย้ำความเป็นแบรนด์ขี้เกียจของชิโร่เข้าไปอีกขั้นหนึ่ง

 

กระผมเดินมาเหนื่อยไปหน่อย ขอหลับก่อนนะคร้าบบบบ

 
แต่เท่านั้นคงจะตอกย้ำแบรนด์ไม่ได้ เพราะการอยู่ในบ้านคนก็จะมองว่าควบคุมได้
ต้องพาชิโร่ไปในที่ที่ทดสอบความเป็นแบรนด์ขี้เกียจให้มากขึ้นเข้าไปอีก
แล้วที่ไหนจะดีไปกว่าการพาชิโร่ออกไปข้างนอก ไปเจอสิ่งน่าสนใจรอบตัว
ซึ่งแมวปกติคงจะเกิดความตื่นตาและสนใจสิ่งรอบๆได้ คราวนี้ชิโร่ไม่ขี้เกียจแน่

ฮ่าฮ่า ไม่มีทาง ชิโร่ขี้เกียจยังไงก็อย่างนั้น ชิโร่ก็ยังนิ่งไม่ไหวติงอยู่เหมือนเดิม
คุณเจ้าของเองก็ใช้มุขเดิมคือ การเอาของไว้บนหัวชิโร่ ให้ชิโร่อยู่ในตะกร้านอนใบโปรด
แล้วเอาไปแขวนบนต้นไม้ ซึ่งอันที่จริงก็ไม่ได้สูงมาก และแมวปกติก็อาจหาทางโดดลงมา
แต่ไม่ใช่ชิโร่ เพราะชิโร่อยู่ที่ไหนก็ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่ดี ทำอะไรอยู่ไหนก็นิ่งสนิทหมด

 

แมวตัวอื่นเค้ามีแต่จะร้องให้คนมาช่วยเอาลง แต่แมวตัวนี้ หลับครับ!!!

 
นอกจากนั้น บรรยากาศบ้านไร่ชายทุ่งที่ดูสบายตา มีลมพัดตลอดเวลา
ก็ยิ่งช่วยส่งเสริมความเป็นแบรนด์ขี้เกียจของเจ้าชิโร่เข้าไปอีก
เพราะช่างเป็นบรรยากาศที่แสนสบาย เหมาะกับความขี้เกียจของเจ้าชิโร่อย่างยิ่ง
เท่านี้ก็ตอกย้ำแบรนด์ “ขี้เกียจ” ของเจ้าชิโร่ได้อย่างคงทนถาวรเรียบร้อย

 

ลูกพี่ หลับไม่เกรงใจชาวบ้านเค้าเลยนะ

 
ความจับใจคนที่ทำให้เจ้าชิโร่ดัง คงไม่ใช่การที่เราได้เห็นเจ้าเหมียวนอนอยู่ทุกวัน
แต่เป็นเพราะลึกๆแล้ว สิ่งที่เจ้าชิโร่เป็นมีความเชื่อมโยงในสิ่งที่คนเราเองก็อยากจะมี
เหมือนแบรนด์ดังทั่วโลกที่ ต้องมีแง่มุมที่เข้าถึงความเป็นมนุษย์ของเรามุมใดมุมหนึ่งเสมอ
เช่น ริชาร์ด แบรนสัน กับความท้าทายสิ่งใหม่ สตาร์บัคส์ กับบ้านของคนทำงานแห่งที่สาม
แอปเปิ้ล กับนวัตกรรมและความเรียบง่าย ไนกี้ กับความกล้าพุ่งชนกับอุปสรรคต่างๆ

ความสบาย ความอยากขี้เกียจ (อิอิ) ก็เป็นสิ่งที่มนุษย์เรารู้สึกอยากจะมีเวลาเช่นนั้น
การดูชิโร่เป็นเหมือนการผ่อนคลายจากเรื่องวุ่นวายในการทำงานประจำวัน
ได้หัวเราะกับความขี้เกียจแบบตลกๆ ปนอิจฉาเล็กๆกับความแสนสบายในชีวิตของชิโร่
เหมือนอย่างน้อย เราก็ได้ไปพักผ่อนบ้านไร่ชายทุ่งกับชิโร่ทางหน้าคอมพิวเตอร์ได้ก็ยังดี

 

ตัวใหญ่ไปหน่อย กล่องที่นอนก็เลยต้องใหญ่กว่าเค้าเพื่อน ฮิฮิ

 
การสร้างแบรนด์ของเจ้าชิโร่ดูเหมือนจะง่าย แต่ที่จริงไม่ง่าย
เพราะที่จริงเจ้าชิโร่ก็คงไม่ได้นอนมันซะทั้งวันแบบที่เราเห็นภาพกันจนชินตาหรอก
อย่างที่บอกคือ ต้องอาศัยการสังเกตและดูลักษณะพฤติกรรมของเจ้าเหมียวให้แน่ใจ
และตอกย้ำภาพและลักษณะเด่นตรงนั้นให้คนจดจำและมีประสบการณ์ร่วมตลอด
ซึ่งอย่างชิโร่นี่ กว่าที่จะกลายมาเป็นแบรนด์ขี้เกียจๆแบบนี้ เจ้าของก็คงต้องอดทนมาก

ก็เป็นแง่มุมของแบรนด์แบบเจ้าเหมียวอีกแบบหนึ่งที่เอ่อ…น่าอิจฉาจริงจริ๊ง
ดูไปก็ชักจะเริ่มง่วงแล้ว แมวอะไรก็ไม่รู้ นอนได้ทั้งวี่ทั้งวัน แถมอ้วนตุ๊น่ากอดอีก
ไม่ไหวละ ไปนอนดีกว่า ง่วง!!! คร่อกกกกกกกกก…..

 

หนึ่งในรูปลืมตาที่หาได้ยากเย็นเหลือเกินสำหรับเจ้าชิโร่ ^^”

Posted on มิถุนายน 19, 2011, in สัตว์เลี้ยง and tagged , , , . Bookmark the permalink. 2 ความเห็น.

  1. จริงด้วยแฮะ ไม่เคยเห็นเจ้าเหมียวตัวนี้ลืมตาสักที เพิ่งเห็นจริง

  2. ชอบความคิด+สำนวนการเขียนของผู้เขียนมากค่ะ…เดี๊ยนเป็นนักอ่านตัวยง..ขอชื่นชม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: