Ni Hao, China (Day 1) – ก้าวแรกบนแผ่นดินจีน

ที่จริงการไปเมืองจีน เป็นสิ่งที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีโอกาสได้ไป
ยิ่งเว้าภาษาจีนไม่ได้ และไม่ชอบไปกับกรุ๊ปทัวร์ สงสัยชาตินี้คงได้แต่ไปประเทศที่สปีกอิงลิช
แต่อยู่ๆก็ได้รับคำเชิญแบบไม่ทันตั้งตัวจากน้องชายและแฟนของน้อง ให้ไปเหยียบเมืองจีน
แล้วใครจะกล้าปฏิเสธโอกาสนี้ล่ะ…

ว่าแล้วก็จองตั๋วเครื่องบิน ขอวีซ่าซึ่งเป็นประเทศที่ขอวีซ่าได้ง่ายจริงๆ และแล้วก็ได้ไปเมืองจีนซะที
เครื่องบินมุ่งตรงสู่ปักกิ่ง สายการบิน Air China ออกจากเมืองไทยตี 2 ไปถึงโน่นก็ 7 โมงเช้าพอดี
ก็เรียกว่านอน 5 ชั่วโมงไปบนเครื่องบิน ดีมากทีเดียว ถือเป็นสายการบินที่จัดเวลาไปจีนได้ดีมาก
เพราะเที่ยวกลับก็ออกทุ่มครึ่ง มาถึงเมืองไทยตอน 5 ทุ่ม ก็กลับถึงบ้านมานอนเลย

——————————————————————-

วันที่ 1 ตุลาคม

ทันทีที่เหยียบลงบนแผ่นดินจีนก็ได้รู้ว่า ผมและพ่อมาในช่วงวันชาติของเขาพอดี
ทุกที่ที่ผ่านไป มีธงชาติประดับไปทุกหนแห่ง คนจีนก็ถือธงชาติโบกกันไปทั่ว
และก็สมกับเป็นประเทศที่ยิ่งใหญ่ ทุกอย่างตั้งแต่ถนน ตึกรามบ้านช่องก็ต้องดูใหญ่โตไปหมด
เอาเป็นว่า ถนนเส้นธรรมดาในกรุงปักกิ่ง มันคือไฮเวย์ของเมืองไทยนี่แหละ

ในเมื่อเว้าจีนไม่ได้สักแอะ นอกจาก Ni Hao ก็จำเป็นอย่างมากที่ต้องมีคนที่พูดจีนได้พาท่องเมืองจีน
ซึ่งก็เป็นแฟนน้องที่เป็นสาวจีนแท้ๆนี่แหละ ช่วยพาท่องเมืองจีน ไม่อย่างนั้นก็คงไม่กล้ามาเหมือนกัน

 

ทางเข้าเห็นอยู่แค่นี้ แต่ข้างในคนเยอะมว๊ากกกกก!!!

 
——————————————————————-

มาถึงตั้งแต่เช้าอย่างนี้จะมัวเสียเวลาไปใย รีบออกไปสัมผัสเมืองจีนเลยดีกว่า
แน่นอน มาถึงปักกิ่งทั้งที ที่แรกที่ต้องไปอย่างด่วนก็คือ “พระราชวังต้องห้าม”
หลังจากเก็บข้าวของนั่งพักผ่อนหลังจากมาถึงเมืองจีนสักพัก ก็จับแท็กซี่ไปที่พระราชวังต้องห้าม

แท็กซี่ที่เมืองจีนหาค่อนข้างยากหน่อย ไม่เหมือนเมืองไทยเราโผล่พ้นถนนก็เข้ามาจ่อเป็นสิบๆคัน
เริ่มต้นที่ 10 หยวน 2 กิโลเมตรถัดไป 1 หยวน แล้วต่อไปก็จะเป็นกิโลเมตรละ 1 หยวน
จากที่พักมาพระราชวังต้องห้ามไม่ค่อยไกลนัก เพราะที่อยู่ก็แทบจะอยู่ใจกลางปักกิ่งเลยทีเดียว

อย่างที่บอกว่า ช่วงที่ไปเป็น “วันชาติจีน” ดังนั้น ทุกที่จึงมีแต่คนจีนเดินกันให้มืดฟ้ามัวดิน
แม้พระราชวังต้องห้าม จะยิ่งใหญ่สมกับที่ได้เคยเห็นในภาพในหนัง The Last Emperor
แต่เมื่อเจอกับคนจีนที่มาเที่ยววันหยุดกันมหาศาล พระราชวังต้องห้ามก็เล็กลงไปถนัดตาทีเดียว
นี่สินะที่ถึงสิ่งต่างๆในจีนจะใหญ่โตมโหฬาร แต่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือ “คนจีน” นี่แหละ

 

ในพระราชวังต้องห้าม คนมหาศาลมาก (แต่นี่ยังจิ๊บๆ)

 
แต่ปริมาณคนในพระราชวังต้องห้ามยังน้อยนัก เมื่อเทียบกับที่ที่จะไปต่อคือ “จตุรัสเทียนอันเหมิน”
จตุรัสเทียนอันเหมินอยู่ใกล้กับพระราชวังต้องห้ามและก็อย่างที่รู้คือ เป็นจตุรัสที่ใหญ่ที่สุดของโลก
แต่ถึงอยู่ใกล้กันแต่กว่าจะเดินไปถึงก็ค่อนข้างไกลทีเดียว ยิ่งถ้าอยากไปจุดที่มีรูปเหมาเจ๋อตุงด้วยแล้ว
ก็ใช่น่ะสิ…นี่มันประเทศจีนนะคร้าบบบ

 

นายทหารแห่งกองทัพประชาชนนี่ หายิ้มไม่ค่อยเจอเท่าไหร่ เพราะทำหน้าที่ห้ามยิ้ม ^^”

 
ต้องเรียกว่า เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่ได้เห็นคนจำนวนมหาศาลขนาดนี้
ขนาดว่าจตุรัสที่ว่าใหญ่แล้ว ยังไม่อาจทานจำนวนคนจีนมากมายมหาศาลที่ออกมาฉลองวันชาติกัน
ซึ่งวันนั้น ก็มีพิธีฉลองวันชาติที่จตุรัสเทียนอันเหมินด้วย คนเลยยิ่งแห่มาดูพิธีฉลองกันใหญ่

ไอ้เรายิ่งสื่อสารภาษาจีนไม่ได้สักแอะ ถ้าห่างน้องชายกับแฟนของน้องไป สงสัยกลับบ้านไม่ถูกแหงๆ
ดังนั้นเวลาเดินก็ต้องคอยมองหาน้องและแฟนน้องให้ดี ขณะที่คลื่นมนุษย์ก็แห่โถมเข้ามาทุกสารทิศ
ถ้าโลกคือจตุรัสเทียนอันเหมิน สงสัยออกซิเจนหายใจวันนี้คงไม่พอ เพราะคนเยอะมากจริงๆ

——————————————————————-

สิ่งแรกๆที่ต้องเรียนรู้เกี่ยวกับคนจีนคือ วิธีการขับรถ และการไปไหนมาไหนของคนจีน
คนจีนขับรถชนิดไม่ค่อยจะเกรงใจเท่าไหร่ นึกจะแซงก็แซง เบียดซ้ายเข้าขวาเรียกว่าทำได้หมด
ใครว่าขับรถที่เมืองไทยใช้ความสามารถมาก ต้องมาขับที่เมืองจีน แล้วจะรู้ว่าเมืองไทยขนมๆ
ถ้าหูตาไม่ไว นอกจากจะอารมณ์เสียได้แล้ว ยังจะหลบรถไม่ทัน อาจโดนชนหัวชนข้างชนท้าย
แต่น่าแปลก ทั้งที่ขับรถกันน่ากลัวมาก แต่กลับไม่เห็นอุบัติเหตุเลยสักครั้งทั้งที่โอกาสเกิดง่ายมาก

และพูดถึงเรื่องความเกรงใจ ก็คงหาศัพท์นี้จากคนจีนไม่ได้ง่าย นอกจากเป็นญาติพี่น้องกันเอง
เวลาเดินอย่าหวังว่าคนจีนจะหลบให้ คุณต่างหากจะต้องหลบ ไม่งั้นก็เดินเบียดเดินชนไปเลย
แต่ไม่ต้องกลัวว่าจะโดนคนจีนหันกลับมาหาเรื่องถ้าคุณเดินชน เพราะคนจีนก็เดินชนปึงปังเหมือนกัน

และคนจีนต้องเรียกว่าแย่งกันกินแย่งกันใช้เลยทีเดียว อยากจะทำอะไรต้องรีบด่วนไม่งั้นคุณจะโดนแย่ง
แต่คงเพราะคนจีนขยันทำขยันใช้ เศรษฐกิจจีนถึงได้พุ่งๆ ซึ่งนับแต่วันนี้ก็จะไม่เห็นที่ว่างสักวัน

——————————————————————-

วันแรกของการตะลอนบนแผ่นดินจีน ก็จบลงหลังหลุดออกมาจากจตุรัสเทียนอันเหมินอย่างทุลักทุเล
โดยส่วนตัวแล้วผมไม่ชอบไปที่มีคนมากเท่าไหร่ แต่ไม่คิดว่ามาจีนวันแรกจะเจอคนชนิดมหาศาลสุดๆ
แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ได้รสชาติอีกแบบกับการได้มาเบียดกับคนในชาติที่เรียกว่ายิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

แต่เรื่องราวการมาเมืองจีนแบบมึนๆ ยังไม่หมดแค่นี้ ยังมีอะไรสนุกๆอีก นี่แค่วันแรกเอง
แล้วจะมาเล่าเรื่องวันต่อไปให้ฟังกันต่อครับ…

 

แถวๆเทียนอันเหมิน ดูเอาแล้วกัน จะหาช่องไหนเดินล่ะเนี่ย ^^”

Posted on ตุลาคม 10, 2010, in ท่องเที่ยว and tagged . Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: